Welcome to EverybodyWiki 😃 ! Nuvola apps kgpg.png Log in or ➕👤 create an account to improve, watchlist or create an article like a 🏭 company page or a 👨👩 bio (yours ?)...

Aleksander Fuglewicz

Z EverybodyWiki Bios & Wiki
Skocz do:nawigacja, szukaj

Strona Szablon:Żołnierz infobox/styles.css nie ma żadnej zawartości.

Aleksander Fuglewicz
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 14 listopada lub 6 grudnia 1874
Błąd Lua w module „Moduł:Wikidane/select”, w linii 93: attempt to index field 'wikibase' (a nil value).
Data i miejsce śmierci ?
Błąd Lua w module „Moduł:Wikidane/select”, w linii 93: attempt to index field 'wikibase' (a nil value).
Przebieg służby
Siły zbrojne c. i k. armia,
Wojsko Polskie
Jednostki 2 Pułk Strzelców Podhalańskich
Stanowiska komendant P. K. U.
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
Wojna polsko-bolszewicka

Aleksander Fuglewicz (ur. 14 listopada lub 6 grudnia 1874, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 14 listopada[1] lub 6 grudnia 1874[2]. Pod koniec XIX wieku działała w tajnym ruchu niepodległościowym na obszarze Galicji[3].

Podczas I wojny światowej w stopniu kapitana c. i k. armii był członkiem trybunału krakowskiej Komendy Wojskowej[4]. Po zakończeniu wojny, jako były oficer armii austriackiej został przyjęty Dekretem Naczelnego Wodza nr 73 z 18 grudnia 1918[5] do Wojska Polskiego, zatwierdzony do stopnia kapitana[6] i przydzielony do Sekcji Poborowej i Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych[5]. 1 kwietnia 1920 został zweryfikowany w stopniu majora, pełnił wówczas służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Toruń[7]. Awansowany na stopień podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[8][9]. Będąc oficerem nadetatowym 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku w 1923, 1924 pełnił stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Jasło w Sanoku[10][11]. Później został przeniesiony w stan spoczynku i jako emerytowany podpułkownik zamieszkiwał w Sanoku[1]. W 1934 jako podpułkownik piechoty przeniesiony w stan spoczynku był w oficerskiej kadrze okręgowej nr X jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i był wówczas przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl[12].

Jesienią 1935 w Przemyślu został szefem społecznego komitetu, zajmującego się zakładaniem ogródków dla bezrobotnych, których do 1 listopada 1935 powstało 30[13]. Pod koniec lat 30. był hodowcą winogron na przemyskiej Winnej Górze[14]. Został członkiem zarządu założonego 25 stycznia 1938 sekcji sadowniczo-ogrodniczej przy Okręgowym Towarzystwie Rolniczym w Przemyślu[15].

Przypisy[edytuj]

  1. 1,0 1,1 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 892.
  2. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2015-0623].
  3. Wacław M. Borzemski: Pamiętnik tajnych organizacji niepodległościowych na terenie byłej Galicji w latach 1880-1897. Lwów: 1930, s. 186.
  4. Oszustwa wojskowe przed sądem. „Nowa Reforma”. Nr 511, s. 2, 10 października 1916. 
  5. 5,0 5,1 Dziennik Rozkazów Wojskowych, 1919, R. 2, nr 2, s. 43.
  6. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 28.
  7. Dziennik Personalny R.1, nr 27 (21 lipca 1920), s. 592
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 397.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 341.
  10. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 379, 1465.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 328, 1333.
  12. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 1042.
  13. Kronika przemyska. „Kurier Lwowski”. Nr 302, s. 10, 1 listopada 1935. 
  14. Wspaniała rewia przemyskiego mieszczaństwa. „Ziemia Przemyska”. Nr 43, s. 4, 9 października 1937. 
  15. Kronika. Uwaga ogrodnicy. „Ziemia Przemyska”. Nr 7, s. 3, 12 lutego 1938. 

Bibliografia[edytuj]